Han Bouwmeester, hut 5

Vanmorgen om 7 uur vertrokken we naar Haaksbergen om een bezoek te brengen aan hut 5 van Han Bouwmeester.

Na een rit van net geen 1,5 uur kwamen we aan op de plaats waar we de auto mochten parkeren. Na de routebeschrijving voor de hut gelezen te hebben gingen we wandelend verder. Helaas liepen we ergens toch iets te ver door maar gelukkig viel dit al snel op.

Aan gekomen bij de hut snel de spullen naar binnen gezet. Simone ging zich alvast installeren terwijl Harry en ik de luiken openden en wat voer op diverse plaatsen verspreidde. Hierna gingen ook wij naar binnen.


 

 

 

 

 

Nadat ook wij ons plaats hadden genomen kon de pret beginnen.

De meesjes vlogen alweer af en aan. En binnen de kortste keren hadden we ook een bonte specht voor de hut.


 

 

 

 

 

Na een tijdje verscheen ook het eerste matkopje. Deze meesjes bleken in overvloed aanwezig en ze waren bijna een rode draad door de gehele dag heen.

 

 

 




Na een uurtje hadden we al diverse soorten op de kaart staan. Koolmees, Pimpelmees, matkop, Grote en middelste bonte specht maar ook de vink en een woelmuis. Terwijl we lekker bezig waren met fotograferen leek ons toch iets niet te kloppen aan de setting. Harry offerde zich op en ging buiten een kijkje nemen. De vijver bleek  heel erg laag te staan dus er moest water bij. Met een ouderwetse handpomp was dit mogelijk dus Harry en Henk om beurten pompen. Nadat dit klusje geklaard was konden we weer verder met de hobby.


 

 

 

 

De middelste bonte specht vond het water wel lekker en liet zich zo het water inglijden.

Wat dacht de grote bonte specht, wat jij kan middelste dat kan ik dus duidelijk ook en ook deze ging te water.




De rosse woelmuis was ook hier aanwezig en deze bleek wel 3 of 4 vriendjes meegenomen te hebben.



De winterkoning, boomklever en gekraagde roodstaart♀



Ook de kuifmees en de vliegenvanger kwamen voorbij. Deze lieten zich ook maar heel even zien.

Maar gelukkig wel lang genoeg om ze vast te kunnen leggen.


En het hoogtepunt van de dag voor mij (en voor Harry denk ik ook). De havik, deze prachtige vogel gaf een eenmalige voorstelling van enige minuten. Eerlijk gezegd had ik deze jager nog nooit live, van zo dicht bij gezien. Helaas heeft Simone deze havik gemist omdat ze even de benen moest strekken.