Eempolder


Vanmorgen om 6 uur ging de wekker. Snel even douchen en aankleden en dan de camera en fototas controleren. Geheugenkaartje leeg? Batterijen vol? Alle lenzen in de tas? Nadat alles in orde blijkt naar beneden voor die eerste kop koffie vaan de dag. Om half acht afgesproken bij Harry dus om half acht de deur uit. Na elkaar begroet te hebben op naar de auto. Mmmmmmm ruiten krabben, minder maar ja.... het is niet anders. Nadat dit klusje geklaard was op weg naar de Eempolder.

 

In de Eempolder aangekomen bleek het erg stil, zowel qua vogels als qua mensen. Vlak bij het gemaal kwam net de zon op. Dit was voor ons het eerste fotomoment. Hier en daar wat vliegende vogels, bevroren rijp op het gras en een mooie lucht.

Alhoewel het niet echt warm was met -4 graden, was het genot van het uitzicht er niet minder om

 

 

 

 

Uiteraard moest ik deze zonsopkomst wel vastleggen.De vliegende vogels in de zonsopkomst geven een mooi extraatje aan de foto mee. Na wat foto's genomen te hebben ging ik op zoek naar een wat andere compositie.

 

 

 

 

Terwijl ik zo met het landschap bezig was kreeg ik onderstaande dame in mijn zoeker. Ze had niet echt zin om op de foto te gaan en ieder keer als ik af wilde drukken draaide ze zich af,om of draaide de kop  weg.

Na wat geduld kwam er toch een fotomomentje en had ik madammeke met een mooie lucht erachter op de plaat staan.

 

 

Nadat Harry en ik nog een poosje genoten hadden van de zonsopkomst vervolgden we onze weg door de polder. Op wat mede fotografen en een enkele sportieveling na kwamen we geen fotomomenten meer tegen. Eigenlijk wilden we het al opgeven toen er ineens een valk in beeld kwam.

Valk schuin rechts Harry riep ik enig zins enthousiast. Harry verminderde direct snelheid tot super slakkengang. Het torenvalk vrouwtje bleef rustig zitten en liet zich behoorlijk benaderen.

Plotseling sloeg ze af. In eerste instantie dachten we om te jagen maar er bleek een hardloper langs de auto te rennen waardoor ze ervandoor ging. Een stukje verderop streek ze weer neer en wederom op een paaltje. Uiterst omzichtig reed Harry er naar toe. Ik keek met de camera in de aanslag of ze weer op zou vliegen maar nee. Weer bleef ze rustig zitten.

Nadat we nog een poosje hadden zitten genieten vloog ze dan toch eindelijk weg de velden in.

Harry en ik keken elkaar aan en waren beiden zeer tevreden over deze vroege ochtend shoot. Na nog wat weggetjes afgereden te hebben zonder nog iets tegen te komen keerden we bijzonder tevreden huiswaarts.